امين رويحه
356
درمان با گياهان از نظر طب قديم و جديد با تصاوير گياهان ( فارسى )
396 صعتر Thynius Vulgaris پونهء صحرائى 21 - آويشن : يا پونهء صحرائى : پونه نيز از گياهان داروئى محسوب مىشود . بستانى آن را مرزه هم گفتهاند . اوصاف و مشخصات آن : پونه گياهى است عطرى و داراى طعم تيزى مىباشد ، وطن اصلى آن غرب بحر متوسط است . طريقهء استعمال پونه : اين گياه درحالىكه تازه و خشك باشد مورد استعمال قرار مىگيرد . پونه را چند نوع استعمال مىنمايند كه قسمتى از آنها در كتب امريكائى يافت مىشود ، فرانسويها پونه را زياد مصرف مىكنند استعمال فراوان پونه كه در اقطار دنيا انتشار يافته دليل بر اين است كه اين گياه چه تازه و چه خشك ارزش ادويهجات را دارد لازم است كه پونه را به مقدار معلوم استعمال نمود تا طعم تيز آن طعمهاى ديگر را از بين نبرد ، مقدار قليل پونه طعم غذاهاى ذيل را مطبوع مىنمايد : گوشت گاو گوشت شكار صحرائى ، گوشت ماهى و پرندگان ، گوشت كوبيده ، خوراكهائى كه از قارچ درست مىشود ، جميع انواع شوربا ، پونه را بساندويچ و پياز و سيب اضافه مىكنند تا چاشنى آنها باشد . پونه را نيز براى چاشنى سيبزمينى سرخكرده به مصرف مىرسانند ، اخيرا پونه را در مورد قرمهء كبد و خون و قطير استعمال مىكنند در تمام اين مواردى كه گفته شد پونهء خشك را به كار مىبرند . پونهء تازه را براى : سالادهاى سبزى ، سالاد گوجهفرنگى ، سالاد كرفس آبگوشتها و شوربا به كار مىبرند . پونه را به ادويهجات سرشير و كره و سركه ترشى اضافه مىنمايند .